Portrety edukacyjne

Babka zwyczajna – plantago major, babka lancetowata – plantago lanceolata

Babka jest znanym ziołem. Jej działanie lecznicze jest bardzo szerokie. Wykorzystuje się liście i nasiona tych roślin. Stosuje się ją w leczeniu ran, kaszlu, opuchlizn, przeziębień, problemów trawiennych itd. Większe zastosowanie w ziołolecznictwie ma babka lancetowata. Nazwa rodzajowa Plantago wywodzi się z łacińskiego słowa planta, oznaczającego podeszwę. Chodzi o skórzasty charakter liści babek.

Rodzina: babkowate – Plantaginaceae.
Są to rośliny wieloletnie.

Morfologia: Babka zwyczajna osiąga wysokość do 40 cm, a lancetowata (wraz z szypułkami kwiatostanowymi) do 60 cm.

Siewka babki zwyczajnej ma wydłużone liścienie, podobnie jak pierwsze liście, dalsze liście są szersze – jajowate. Liścienie babki lancetowatej są równowąskie, nitkowate.

Babki tworzą krótkie, pionowe kłącze, z którego wyrastają korzenie przybyszowe.

Liście babki zwyczajnej są eliptyczne, wyraźnie, łukowato unerwione, zebrane w rozetę. U lancetowatej liście mają kształt wynikający z nazwy – lancetowaty. Kwiatostanem babki zwyczajnej jest wydłużony (kilkanaście centymetrów) kłos, lancetowatej – kłos kulisty. Babki kwitną od maja do września. Torebka jest owocem w przypadku obydwu gatunków. W torebce babki zwyczajnej mieści się 4–16 nasion, u lancetowatej tylko 2.

Występowanie: Zachwaszczają uprawy wieloletnie, szerokorzędowe, łąki, pastwiska, sady. Występują przede wszystkim na glebach żyznych i wilgotnych.

Charakterystyka: Babka zwyczajna jest gatunkiem konkurencyjnym z powodu szybkiego wzrostu i rozwoju. Szerokie, rozłożyste liście babki ograniczają innym roślinom dostęp światła.

Dobrze znosi ugniatanie i udeptywanie, dlatego z powodzeniem zasiedla pastwiska, polne drogi i trawniki.   kw

Zobacz także więcej artykułów z tej kategorii

Facebook