Technika

Jagodniki bez chwastów

Uprawa i ściółkowanie gleby, koszenie zbędnej roślinności, płomieniowe niszczenie chwastów palnikami propanowymi, wykorzystanie roślin okrywowych – mają pierwszeństwo przed herbicydami.

 

 

Pole pod jagodnik powinno być wolne od głęboko korzeniących się i rozłogowych chwastów trwałych. Przedplony (zboża, wieloletnie trawy, gorczyca) nie są w stanie całkowicie oczyścić pola z licznych chwastów trwałych, choć ograniczają ich rozwój. Systematyczne, mechaniczne niszczenie perzu właściwego prowadzi się wiosną i wczesnym latem za pomocą brony talerzowej. Głęboką orkę poleca się łączyć z głęboszowaniem, które rozluźnia głębsze warstwy gleby i poprawia stosunki wodne (retencję, czyli zatrzymywanie wody, oraz infiltrację – przemieszczanie wody w głębsze warstwy gleby). Jest to jeden z warunków ograniczenia skrzypu polnego, który rozwija się na glebach o niewłaściwym obiegu wody, z nieprzepuszczalną warstwą w podglebiu. Rozłogi i kłącza chwastów wieloletnich, które po orce znalazły się w wierzchniej warstwie gleby, należy kilkakrotnie usunąć broną typu chwastownik, kultywatorem lub agregatem uprawowym. Korzenie i kłącza niektórych chwastów trwałych, m.in. skrzypu polnego czy powoju polnego rozwijają się do głębokości dwóch metrów. Dlatego uprawa, prowokująca głęboko korzeniące się chwasty do rozwoju, powinna być uzupełniona stosowaniem układowych herbicydów dolistnych (…).   dr hab. Jerzy Lisek, prof. IO Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach 

Więcej w najnowszym numerze WiOM 7/2017, s. 74-76.

Zobacz także więcej artykułów z tej kategorii

Facebook