Skutecznie i nieszkodliwie

Skutecznie i nieszkodliwie

Ochrona truskawek i malin przed szarą pleśnią w okresie przed-zbiorczym powinna bazować na preparatach chemicznych o krótkiej karencji i biologicznych.

Botrytis cinerea – sprawca szarej pleśni – jest grzybem polifagicznym, występującym na wielu gatunkach, m.in. na plantacjach truskawek i malin. Corocznie powoduje znaczne straty – porażeniu może ulec nawet ponad 50% owoców tych gatunków. Szara pleśń zbiera największe żniwo w latach ciepłych (optymalna temperatura do rozwoju choroby to 15–25°C), z dużą ilością opadów w okresie kwitnienia/dojrzewania truskawek i malin. 
Duży potencjał infekcyjny
Odmiany truskawek wrażliwe na szarą pleśń to np. Senga Sengana, Pegasus, Marmolada, Kent, Albion. Do infekcji roślin może dochodzić nawet w nocy, kiedy rośliny są pokryte rosą. Dla tych odmian walka z chorobą powinna być corocznym standardem. W sezonie wykonuje się nawet 6 zabiegów ochrony. 

Z kolei odmiany mało podatne to np. Polka, Honeoye, Elsanta, Florence i wiele innych uprawianych odmian deserowych, w przypadku których przy przeciętnej pogodzie wystarczają 2–3 zabiegi w sezonie. 

W przypadku malin szczególnie podatne na porażenie są maliny letnie: Malling Seedling i Malling Promise. Z kolei do bardziej odpornych należą: Malling Jewel, Canby czy np. Beskid.

Nie bez znaczenia jest też potencjał infekcyjny choroby, a więc jej presja w poprzednim roku zarówno w czasie kwitnienia i dojrzewania owoców, jak i w okresie pozbiorczym. Miniony sezon 2017 r. będzie zapamiętany jako rok intensywnych i częstych opadów deszczu, od wiosny do późnej jesieni. Nie wszyscy producenci truskawek i malin lustrowali dokładnie plantacje po zeszłorocznych zbiorach owoców, i nie będąc świadomi zagrożenia nie kontynuowali ochrony przeciwko szarej pleśni latem i jesienią. W konsekwencji szara pleśń rozwijała się na zielonych częściach roślin, tworząc duży potencjał infekcyjny na bieżący sezon. Na plantacjach truskawki grzyb zimuje na martwych szczątkach truskawek i chwastów oraz w ściółce przerośniętej grzybnią. Na martwej tkance wytwarza formy przetrwalnikowe zwane sklerocjami. Wiosną na materiale przerośniętym grzybnią tworzą się trzonki konidialne, a na nich zarodniki konidialne, stanowiące źródło infekcji. (…) 

Barbara Błaszczyńska
Więcej w numerze 6/2018 WiOM, s. 41.

Komentarze

Podobne artykuły

WiOM Warzywa i Owoce Miękkie

Październik2020

KUP PRENUMERATĘ ZOBACZ E-WYDANIE

PogodaPoznań

temp. min./max.

5°C/12°C

Użytkowniku zadecyduj o wyrażeniu zgody!

Skrollując treść naszego Serwisu, zamykając okno tego komunikatu (X), klikając na elementy strony poza tym komunikatem bez zmian ustawień w zakresie prywatności, zgadzasz się na przetwarzanie danych osobowych przez Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o. (dalej PWR/my) i Zaufanych Partnerów do celów marketingowych, w szczególności na potrzeby wyświetlania reklam dopasowanych do Twoich zainteresowań i preferencji w serwisach PWR i w Internecie. Pamiętaj, że wyrażenie zgody jest dobrowolne a wyrażoną zgodę możesz w każdej chwili cofnąć.
Dowiedz się więcej lub zdecyduj o zgodzie.

Nasz cel to dostarczanie interesujących Ciebie treści, również przez dopasowane do Twoich zainteresowań reklamy. Twoja zgoda na wykorzystanie plików cookies i podobnych technologii w Twojej przeglądarce umożliwi nam dostosowanie przekazu do Twoich preferencji. Pozwoli ograniczyć ilość prezentowanych reklam Brak zmian ustawień przeglądarki jest Twoją zgodą na zapis plików cookies i podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym i wykorzystanie zapisanych w nich informacji. Ustawienia przeglądarki w zakresie cookies możesz zawsze zmienić
(szczegóły w Polityce Prywatności).

Drogi Użytkowniku!

Przez dalsze Aktywne korzystanie z Serwisu, bez zmian ustawień przeglądarki, oznacza, że zgodziłeś się na przechowywanie w Twojej przeglądarce plików cookies i na przetwarzanie gromadzonych dzięki nim danych osobowych przez Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o. i naszych Zaufanych Partnerów. Dowiedz się więcej lub wycofaj zgody